บทที่ 228

ทันทีที่รถเอสยูวีแล่นออกจากโอเมกาเฮาส์ ไอราก็เปิดแท็บเล็ตและดึงแผนที่เธอเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ขึ้นมา

“สี่โมงสี่สิบนาที” เธอพูด “เราจะถึงเขตแดนของเคาน์ตีราวห้าโมงครึ่ง แวะกินมื้อเย็นก่อน แล้วค่อยไปดูแถวบ้านที่ลุงของแซมเคยอยู่ ช่วงหนึ่งทุ่มถึงสองทุ่ม คนส่วนใหญ่น่าจะอยู่บ้านและยอมคุยด้วย”

อัลฟ่าคิลเลียนว...